31.12.16

arrivederci 2016

Gouden zonnestralen strelen mijn huid. Een gelukzalig gevoel en een vertrouwde warmte verspreidt zich over mij. 
Al dromend vergeet ik bijna dat ik op de weg aan het rijden ben. Dat heb ik altijd tijdens het gouden uur. Als de zon op haar laagste punt staat om de wereld te vullen met een magisch warm licht, werkt dat een aantrekkingskracht op mij uit. Dromen mag, maar we mogen de realiteit niet vergeten. En het besef dat 2016 gedaan is, is toch wel gek. Net als de zon gewoon ondergaat en de donkere nacht het licht dooft. Soms gebeurt het weleens dat ik gewoon allemaal herinneringen naar boven laat komen. Zoals in de films, maar niet zo melig. Dus dit was 2016:



21.12.16

Goud en zoet

Zoete kleurencombinaties maken me spontaan vrolijk. De lippenstift leg ik daar en de peperkoek leg ik meer links. Ik neem mijn mintgroene stoel en sta op de toppen van mijn tenen. Alles voor het perfecte plaatje.



11.12.16

Verrassing!: Wij organiseren een kerstmeeting!

We hebben het lang moeten verzwijgen maar eindelijk kunnen we het met jullie meedelen. :)
BrittHeleneLise & ik nodigen jullie uit voor onze kerstmeeting.  šŸŽ…




3.12.16

Mijn ingrediƫnten voor een fantastisch avontuur

Mijn hartslag gaat sneller en sneller. Ik neem alles in mij op: de omgeving, de waardevolle momenten die zojuist zijn gemaakt en het gelukzalig gevoel dat ik krijg. 
Dit zal ik voor eeuwig onthouden.
Een avontuur dat is het leven. En ik hoop dat dat zo zal blijven. Want zo geef ik zin aan mijn bestaan.

30.11.16

Mijn eerste loveshoot

Mist vult het hele bos en geeft alles wat een grauwe sfeer. Het is redelijk fris voor de eerste oktoberdagen. Ik blaas op mijn handen voor ze op te warmen. Ik kijk nog eens rond me heen om leuke plekjes te spotten. En daar onder de bomen is het ideaal.

28.11.16

Stadium van verwarring - fase 1: keuzestress

Het moest er ooit eens van komen: keuzestress. Soms denk ik er over na wat ik later wil doen of worden maar dit leidt enkel tot meer verwarring. Normaal vind ik altijd een oplossing voor mijn vragen maar deze keer niet. Dit is altijd het probleem geweest bij het kiezen van een richting. Zo frustrerend. Ik kan wel op mijn kop gaan staan. šŸ™Œ

10.11.16

Oozoo dus

Licht reflecteert op het glazen oppervlak van de tikkende klokjes. Keuze is er genoeg maar eentje springt er toch uit. Dit wordt hem. En toen zat er een nieuw horloge rond mijn pols.
 
En het is eentje dat werkt. ;)


3.11.16

#bl2kh1

Om het kort te houden: we spraken weer af. Bjorn, Britt, Helene, Lise, Lau en ik haalden weer helse stoten uit om het perfecte plaatje te fotograferen. Dat resulteerde in een bezoekje aan The tower of Antwerp, een marktje, het MAS en een oude fabriek (locatie is top secret, sorry). Rebelse streken, een gezellige koffieklets en een nieuwe hashtag, dat zijn de kernwoorden van deze dag.
Kortom weer een fantastische dag met mijn vrienden, want ondertussen kan ik ze echt allemaal mijn vrienden noemen. Vriendschap is toch zo mooi. Zie hier wat we allemaal hebben uitgestoken:


23.10.16

DIY: zelf polaroid foto's maken

Ze hangen aan mijn muur en telkens ik er even langs loop, blijf ik even stilstaan bij deze mooie herinneringen. Je moet helemaal geen fuji film instax camera hebben om de leukste polaroid foto's te maken. Je kan ze ook gewoon zelf maken en dat is nog heel simpel ook. En weet je wat? Ik ga nu uitleggen hoe je dat doet:






18.10.16

Mijn verjaardag tussen de bloemenvelden

Een hemelsblauwe lucht vult de hemel tot zover je de horizon kan zien. Een gele lijn lijkt de aarde met de hemelsblauwe lucht te verbinden.
Knalgele bloemenvelden. 
In de verte, in de nazomerse zon fietsen 2 meisjes. Een bruinharige en een blondharige. Het bruinharige meisje (dat was ik!)  is jarig. Lachen doen ze als geen ander en ondertussen genieten ze van het zonnetje. Wat een dag, wat een leuke verjaardag: vrienden om me heen en mijn camera natuurlijk.

13.10.16

geen mainstream rode lipen


Ik staar naar mezelf in de spiegel. Mijn ogen verleggen de focus nu op mijn rode lippen. 'Misschien is het daar een beetje naast?' Met de lippenstift in mijn linkerhand en een doekje in mijn rechterhand probeer ik de vorm te perfectioneren en foutjes weg te vegen met een doekje. 'Ok cava', stamel ik in mezelf. Afdeppen met een tissue en klaar om te gaan. Want zeg nu zelf: lippenstift is toch wijs? ;)

11.10.16

Projekt: wat nu na het zesde middelbaar?!


Zoals de titel verklapt begin ik aan een nieuw 'projekt'. Het is nog maar het begin van het nieuwe schooljaar maar dagelijks liggen er infobrochures van hoge scholen en universiteiten op mijn bureau. Ik loop al nu met mijn handen in het haar.

21.9.16

Instameet in Leuven met Lise en Britt

Wanneer mensen samen komen met eenzelfde passie, ontstaat er iets unieks. Er is dan een gevoel van eenheid. Wanneer je dan met de juiste personen op de juiste plaats bent, dan wordt het Ć©Ć©n hele gezellige boel en worden er herinneringen gemaakt die je nooit zal vergeten.

23.8.16

1 jaar Projekt 16

Precies 1 jaar geleden besloot ik om een nieuwe start te maken. Ik wou ontdekken wie ik zelf was, wat ik graag doe en ik wou nieuwe ervaringen opdoen.

21.8.16

Goud als maĆÆs

Daar zo, staat een maĆÆsveld waarvan de plantjes keurig op een rij geplant zijn. Nog net te klein om te worden geoogst en net te groot om te reiken op de toppen van mijn tenen. En daar is er weer die zon met zijn mooie gouden schijn.

15.8.16

Rugzakkenjacht

Zorgvuldig zoek ik alles bijeen wat ik nodig heb. Het zonlicht komt mijn kamer binnen en verlicht de hele kamer. Ik krijg er kippenvel van. Ondertussen heb ik alles gevonden wat ik nodig heb, en samen met mijn rugzak ga ik op jacht naar nieuwe ontdekkingen.



11.8.16

Recept: Tarte Tatin

Letterlijk is dit een taartje op zijn kop. (geen grap) Je draait de bakvorm om en je ruikt de gezoete appeltjes en je ziet  de stromende karamel op je bord vloeien. Met een tasje koffie of thee is dit genieten.


1.8.16

DIY: flapjes voor je schoenen


Ik kijk naar beneden en daar zie ik ze pronken aan mijn schoenen. De poging om zelf flapjes te maken is gelukt en nu ga ik jullie vertellen hoe je ze zelf kan maken. Super simpel en heel leuk.

30.7.16

Ontglipte tijd


Ik stap op de tram en zie wat er om me heen gebeurt. Het is moeilijke om te beseffen dat dit de laatste keer is. De laatste keer dat ik zie hoe het duinenlandschap langs mijn ogen voorbijraast. Hoe de tram bijna even snel als de wind over de rails bijna vliegt. Het opstuivende zand, de hangende duinen, de woeste zee, de ondergaande zon, het zand tussen mijn tenen, de zilte zeelucht, de wind door mijn haren. Plots is het allemaal gedaan.


10.7.16

Een volwassen zeeleven


Ik dwing mijn voeten om mee te gaan.  Ze doen pijn maar het gaat. Ondertussen zakt de avondzon en een wat goude gloed verspreidt zich over de winkels, huizen en zee.

30.6.16

Paarse schimmenpracht


In de verte zie ik paarse schimmen heen en weer gaan. Nog wat verder verspreid zich een meer waar het water stil staat en grijs ziet. De wind suist in mijn oren en ik neem het uitzicht in me op, ik analyseer het. Ik weet het, dit is de perfecte plek. Tijd voor actie.

28.6.16

Mijn eerste soort van expositie


Wanneer je naar een paar maanden werken en het bedenken van hersenspinsels je je eindresultaat ziet is dat natuurlijk een gevoel van zelfvoldaanheid. Ik was blij en ik was trots. 

6.6.16

Vooruitzichten


Ik word wakker. In mezelf denkend zeg ik dat ik uit mijn bed moet komen. Nog half slapend sleur ik de lakens van mijn lijf. Het katoen kreukelt in mijn handen. Een voet bereikt de grond en ik wil al weer terug naar mijn warme bed.
Nee, opstaan zeg ik tegen mezelf. Nu staan beide voeten op de grond en ik zet me recht om mijn rolluiken te openen. Voor mijn neus spreidt de mist zich over het ochtendlandschap. Weer een grijze dag. Ontbijt kan me nog redden.

25.5.16

Ik heb flapjes!


Ik placeer een klein dansje en de franjes van mijn flapjes dansen vrolijk met me mee. Door de zon schitteren de blinkertjes 'neiger' dan normaal. Ik vind ze geweldig, cool, fantastisch, prachtig! Ik hou van flapjes.

21.5.16

Ik ben ik en jij bent jij.


De gouden zonnestralen bereiken mijn haren. Een lichte reflectie van het zonlicht zorgt ervoor dat ik omringd word met goud. Het is als een extra warm beschermlaagje. Wat een heerlijk gevoel.
Een niveau lager van mij bevindt zich een lange uitgestrekte weide met bloemen. Ook zij worden omringt door goud. Mijn ogen kunnen het einde niet waarnemen en zien een denkbeeldige lijn waar de aarde de lucht lijkt te raken.

16.5.16

Londen voor een dummie


Met veel enthousiasme stap ik uit de bus. Ik neem de nieuwe omgeving in me op.
Andere geuren, andere kleuren, andere cultuur.
De lucht kleurt wat grijs en een stevig briesje zorgt ervoor dat ik kippenvel krijg. Het is toch anders dan dat ik me had voorgesteld, Londen. En als het anders was dan dat ik me had voorgesteld is dat iets positief voor mij. Het is een begin van een nieuw avontuur. Dit is Londen.

14.4.16

3 geweldige dagen met 3 geweldige meisjes


De wind suist in mijn oren en de eerste lentezonnestralen branden op mijn huid. Ik adem in en uit en hoor mijn hart kloppen. Ik kijk naar voren en zie daar mijn drie beste vriendinnen fietsen, we fietsen het eindeloze landschap in, waar de horizon de lucht noch de grond raakt. We verlaten al lachend eerder betreden wegen waar mooie momenten zijn gemaakt en worden bewaart.

31.3.16

Gevonden: Himmeli hangers


Ik lig op mijn bed en kijk naar boven. Mijn ogen draaien mee met de richting van de hanger. Ik word er wat duizelig van. Ik sta op, hou de hanger wat tegen zodat het stopt met draaien. De avondzon valt binnen in mijn kamer en haar gouden stralen reflecteren op de hangers.

28.3.16

Gentse Cabaretianen

Soms moet je eens ronddraaien en je omgeving in je opnemen. Even je ogen sluiten en daarna je ogen  weer de kost geven. Dan leg je het moment vast en koester je het.

16.3.16

Een nieuw projekt


Ik tokkel op mijn toetsenbord, een snel knetterend geluid dat overstemt.  Ik ben diep geconcentreerd en ben bezig met de laatste puntjes op de i. Ik slaak een zucht. Staar even naar buiten en met een tevreden blik kijk ik terug naar mijn scherm. Het is af.

8.3.16

DIY: bloemenkroon



Ik zet de kroon op mijn hoofd en voel aan de satijnen bloemenblaadjes, ze glijden langs mijn vingers en ergens diep vanbinnen voel ik me intens gelukkig. Ik zie de zon ondergaan door mijn vensterraam en zie de kleuren van het licht veranderen. Ik kijk terug naar mijn bureau en denk dat ik er weer een puinhoop van heb gemaakt.


20.2.16

Geluk in kleine hoekjes



Ik ga naar het vitrinekastje in de hoek van de kringloopwinkel met de hoop om iets leuks te vinden. Ik grabbel wat tussen de juwelen maar het enige wat ik zie zijn kettingen en armbanden met plastieken kralen, niets bijzonders. Totdat ik iets sierlijks zie liggen in mijn ooghoeken. Ik pak het vast en bestudeer het armbandje. Zilveren sierlijke kronkels leidden tot het midden naar een edelsteen, ik vermoed dat het een tijgeroog is. (Natuurlijk heb ik het armbandje gekocht.)

13.2.16

Boheemse tuinen en blogsferen

Ik kijk door het venster van de trein en zie dat ik ben aangekomen aan Antwerpen Centraal. Ik stap uit en ga richting de trappenhal. Ik bedenk me telkens opnieuw hoe mooi het station van Antwerpen Centraal is. Geconcentreerd loop ik de trappen af en ik zie in de verte twee meisjes staan: Lise en Helene. Ik was blij ze weer te zien en later sloot Britt zich bij ons aan en konden we vertrekken. Het beloofde weer een gezellige dag te worden. (Helaas kon Lobke niet mee omdat ze ziek was)


9.2.16

een bijzonder meisje


Er zijn zo van die mensen waar je naar opkijkt. Ik heb ook zo iemand. Die persoon is Rani. Rani is mijn voorbeeld. Ze heeft me geleerd dat je moet genieten van de kleine dingen. Dat je dankbaar moet zijn. En dat je moet vechten voor wat je wilt en nooit de moed mag opgeven. 
Dankjewel daarvoor.

2.2.16

DIY: Artistiek rommelkastje



Al starend kijk ik naar mijn plantjes. Ik realiseer me hoe grappig het is dat een plantje je zo gelukkig kan maken. Tevreden kijk ik naar mijn rommelkastje.

19.1.16

Een hopeloos verlangen naar de lente

Roos of wit? Ik kan niet kiezen. In de winkel paradeer ik met aan de linkerkant een roze schoen en aan de rechterkant een witte schoen. Wit is neutraal maar roos is toch nog net iets anders. De geboren twijfelaar neemt het van mij over. Ik kijk naar mijn mama en zij geeft mij de allesbeslissende blik. Het worden de roze.

12.1.16

Hotspot•LILY


Recht voor mijn neus staat Ć©Ć©n van de leukste winkeltjes van Oostende. Een overweldigend enthousiasme overlaad me en ik heb de drang om naar binnen te stormen en heel de winkel leeg te kopen (ook al heb ik daar niet genoeg centjes voor). Ik duw de deur vooruit en ik word gewoon vrolijk, dat heb ik nu eenmaal met winkeltjes die helemaal "mijn stijl" zijn. Mijn ogen weten niet waar eerst te beginnen, want alles is zo mooi.

3.1.16

Een geweldige ervaring met geweldige mensen


Ik zit op de trein en staar naar buiten. Ik zie landschappen, industriƫle centra en vele kantoorgebouwen passeren. Ondertussen luister ik naar muziek om mijn zenuwen wat te kalmeren, want ik weet totaal niet wat ik mij moet verwachten. Een bordje met Antwerpen Centraal kondigde aan dat ik moet uitstappen.